___________________________________________________________________________________________________________________________________.یادداشت/ رضا اسماعیلی..دبیر علمی هفدهمین دوره جشنواره شعر فجر نوشت: بیهیچ اغراقی، شاعرانی چون «براتیپور» تاریخ مجسم ادبیات روزگار ما بودند که متاسفانه و به هر دلیل ما از تکلم کرامات آنان غافل بودیم تا به دست اجل از شاخسار ادب چیده و برگزیده شدند.به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاعپرس، «رضا اسماعیلی» شاعر، دبیر علمی بیست و دومین دوره کنگره ملی شعر دفاع مقدس و دبیر هفدهمین جشنواره شعر فجر به بهانه هفتمین روز درگذشت استاد «عباس براتیپور» شاعر پیشکسوت و نامدار انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، یادداشتی را در اختیار خبرگزاری دفاع مقدس قرار داد که میخوانید؛***به انگیزه کوچ شاعر پیشکسوت انقلاب، استاد عباس براتیپورضرورت تدوین تاریخ شفاهی ادبیات انقلاب فرصت شمار صحبت، کز این دو راهه منزلچون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن(حافظ)استاد عباس براتی پور، از پیران و پیشکسوتان شعر انقلاب، همچون بسیاری از بزرگان ادبی که رفتنشان غافلگیرمان کرد، با فراخوان حضرت دوست شال و کلاه کرد، و به سبکباری نسیم بهاری از میان ما رفت.بیهیچ اغراقی، شاعرانی چون براتیپور تاریخ مجسم ادبیات روزگار ما بودند که متاسفانه و به هر دلیل ما از تکلم کرامات آنان غافل بودیم تا به دست اجل از شاخسار ادب چیده و برگزیده شدند.و امروز ما دریغاگوی سفرکردگان بسیاری از قافله فکر و فرهنگیم که هر چند جایشان در قلب ما سبز است، ولی از توفیق درک حضورشان محرومیم و مغموم.با کمال تاسف باید گفت اگر امروز برای شناخت زنده یاد براتیپور و معرفی او به نسلهای آینده به دنبال منابعی مستند و موثق باشیم، در کمال ناباوری

____________________________________________________________________________________________________________________________.ای عشق دلافروز! دل من به تو گرم است.رضا اسماعیلی همزمان با روز شعر و ادب فارسی در یادداشتی به ضرورت فعالیت مجموعههای فنی مردمی در حوزه شعر امروز تأکید کرد و از شهرستان ادب به عنوان یکی از نمونههای موفق یاد کرده است.خبرگزاری تسنیم، رضا اسماعیلی:هنر شعر که در ایران از پشتوانه و پیشینهای هزار و دویست ساله برخوردار است و به راستی آیینه بی غبار فرهنگ، تمدن و خرد ایرانیان میباشد، امروزه به عنوان یک رسانه قدرتمند و تأثیرگذار میتواند ضمن تبیین گفتمان انقلاب اسلامی، سیمای فرهنگ ریشهدار و با شکوه ایرانی_ اسلامی را در مقابل چشم جهانیان به تماشا بگذارد؛ چرا که امروز سنگر شعر، سنگر پاسداری از نوامیس ملی و اسلامی ، سنگر حفظ ارزشها، سنگر ابلاغ پیام های انـسانی به مردم جهان ، سنگر مقاومت و پایداری در برابر زیاده خواهی های قدرت های استکباری، سنگر حق جویی و عدالت خواهـی ، و سنگر غیرت و شرف و آزادگی است.دغدغههای ارجمند مقام معظم رهبری در باره فرهنگ و هنر و شعر و ادبیات نیز بر کسی پوشیده نیست. به اذعان اکثر اصحاب فکر و فرهنگ، رهبر ادیب و فرزانه انقلاب یگانه شخصیتی است که از فردای پیروزی انقلاب تا به امروز همواره در مورد نقش کلیدی فرهنگ – بخصوص شعر و ادبیات – تأکید کرده و تذکر دادهاند؛ ولی علیرغم همه این تأکیدات روشن و راهگشا، متأسفانه به شعر و ادبیات تا به امروز آنگونه که شایسته و بایسته است، بها داده نشده و قبیله شاعران همچنان مهجور و مظلوم باقی ماندهاند.رهبر معظم انقلاب در اکثر دیدارهای خود با اصحاب فکر و فرهنگ روی این نکته – توجه به شعر به عنوان یک سرمایه م

______________________________________________________________________________________________________________________.یادداشت(رضا اسماعیلی) - آیا تا به حال فکر کردهاید چرا ما کم مطالعه میکنیم؟ جواب این سوال خیلی ساده است: چون از مطالعه کردن لذت نمیبریم و لذت مطالعه را کشف نکردهایم.به همین خاطر هنگام مطالعه کردن به جای احساس لذت و نشاط، دچار ملال و کسالت میشویم و به دنبال بهانهای میگردیم تا بلافاصله کتاب را زمین بگذاریم و به دنبال کاری دیگر برویم! از آنجا که اولین ملاقات رسمی ما با کتاب در دبستان اتفاق میافتد و این ملاقات، ملاقاتی کاملا رسمی، ناگزیر و تکلیفی است، این دیدار ناخواسته، به جای «وصل»، به «فصل» میانجامد! شاید مطالعهگریزی ما نیز ریشه در همین امر داشته باشد؛ یعنی از ابتدا سعی نکردهایم اولین دیدار با کتاب را به دیداری دوستداشتنی، شیرین و خاطرهانگیز تبدیل کنیم تا این دیدار به پیوندی استوار میان ما و کتاب تبدیل شود و عادت مطالعه را در ما ملکه کند.بدیهی است وقتی کجروی از خشت اول آغاز شود، این بنیان معیوب تا ثریا ادامه پیدا میکند.برای آنکه اولین دیدار و ملاقات ما با یارمهربانی چون کتاب به دیداری عاشقانه و ماندگار تبدیل شود، باید مطالعه را از منزل لذت آغاز کنیم؛ چراکه معمولا اولین قرار ملاقات غیررسمی و خودخواسته ما با کتاب در خلوتگاه لذت اتفاق میافتد و چه دیدار شگفت و هیجانانگیزی! من هنوز خوب به یاد دارم که در دوران دبستان، پل پیوند من با کتاب، داستانهای مصوری بود که در کیهان بچهها میخواندم.بدون هیچ اغراقی، لذتی که من از خواندن آن داستانهای مصور و تخیلی در دوران کودکی میبردم، با هیچ لذت دیگری قابل مقایسه نبود.از همینرو بر این اعتقاد و باورم که برای